Chris Birch

Riding motorbikes is supposed to be fun.
People start getting carried away with trying to find the right sponsors, trying to win, beat all of their mates and all of that.
You have to remember why you got into dirt bikes to begin with. It’s all about the joy of riding the bike and ripping around in the bush.

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Avant la course

Σάββατο προ εκλογών και μια βδομάδα πριν τον αγώνα, είχα κανονίσει με τον Νίκο και τον Φώτη, να βρισκόμασταν για μια μικρή προπόνηση της ταλαιπωρίας. Ούτως ειπείν, για οδήγηση στην ντάλα ζέστη. Και καλά, για να δούμε την οδήγηση σε θερμοκρασίες αγώνα και όχι απογευματάκι με την δροσά!
Ο Νίκος, σαν κάτι να μας είχε πει... οτι θα έχει ενδιαφέρον η βόλτα, οτι έχει κανονίσει και με άλλους, ότι κάτι τέλος πάντων. Έτσι, όταν το Σάββατο που βρεθήκαμε δήλωσε περιχαρής οτι θα έρθει μαζί μας και ο Γάλλος, ένα εγκεφαλικό πήγε και ήρθε... γιατί είχαμε διαβάσει γλαφυρές περιγραφές για το τι βόλτες πάει ο Γάλλος...
Αλλά δείξαμε αισιοδοξία, χαμογελάσαμε, συστηθήκαμε όσοι δεν γνωριζόμασταν και ξεκινήσαμε!  Η βόλτα είχε έναν... γαλλικό αέρα, αναπόφευκτα, αλλά ήταν αρκετά χαλαρή. Μονοπάτια προς τα πάνω, μονοπάτια προς τα κάτω, στάση σε βενζινάδικο και φούρνο στο Κορωπί και μίνι τουρ στα 3 πιστάκια Κορωπίου... 

ένα από τα 2 ανηφορικά - το τελειώμα... 

ανάσες στο τελείωμα... (έκανε πολύ ζέστη...)



ΕΔ: "λοιπόν παιδιά, να οργανωθούμε, όταν έρθουν και οι άλλοι, να μην κάνουμε άλλο μονοπάτι, να πάμε για παγωτό ε?"
Γιάννης: "Εγώ δεν ξέρω τίποτα. Για μια ώρα ΜΧ ξεκίνησα, και κάτι μου λέει οτι έχω μπλέξει με εσάς..."


Φώτης:" μισό ρε παιδιά, μια γουλιά νερό! "

Πευκάκια, Πλαγιά και Ελιές. Λυσσάξαμε λέμε! Στα ενδιάμεσα όμως κάναμε μεγάλες στάσεις, περιμένοντας οι μεν τους δε, και οδηγήσαμε και αρκετό χωματόδρομο, για ξεκούραση - και ξεμπούκωμα τα δίχρονα...
Ακούραστοι ο Γάλλος και ο Τόλης, χαμογελαστός ο Νίκος, επίσης χαμογελαστός παρά τις... εκπλήξεις ο Γιάννης, ο Δημήτρης έτρωγε τακτικά παντόφλα από το κορίτσι, ο Φώτης και εγώ, παλεύαμε να παίρνουμε ανάσες...
Στα τελειώματα της βόλτας, είχαμε ένα δυσάρεστο, καθώς ο Νίκος χτύπησε αρκετά άσχημα το χέρι του, πλην όμως η αισιοδοξία και το πείσμα του υπερίσχυσαν όλων και όχι μόνο οδήγησε μέχρι την άσφαλτο με κάταγμα, αλλά κάνει και δηλώσεις περί συμμετοχής στον αγώνα. Άντε να δούμε. Νίκο, περαστικά :)

 Γιάννης στον ανεφοδιασμό. 
"Μα εγώ, για μια ώρα είχα βγει, είχα να πάω για μπάνιο μετά!"

Νίκος 


Γάλλος (Ζωρζ) 
Ανέβαινε, κατέβαινε, μας βοηθούσε, μας ξεκόλλαγε και γενικά, μας πάταγε κάτω όλους.
όλοι για έναν - λέμε τώρα και ΕΝΑΣ για ΟΛΟΥΣ ήταν ο άνθρωπος!



Πορτοκαλί σίφουνας Τόλης, αν μπορούσε να μας κλωτσάει στις κατηφόρες και να μας τραβάει στις ανηφόρες για να πηγαίνουμε πιο γρήγορα, είμαι ΣΙΓΟΥΡΗ οτι θα το έκανε! :)
Ιπτάμενος και αυτός...




Το χέρι μου μετά την βόλτα. ΔΕΝ είναι βρώμα αυτό που βλέπετε. Είναι κάψιμο από τον ήλιο... Εκεί που έπιανε το γάντι, δεν μαύρισα. Εκεί που έπιανε ο θώρακας, μαύρισα λίγο. Στον καρπό που δεν είχα τίποτα, έγινα ωσάν τον γύφτο!


Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

The -running out of Beauty- and the Beast !

Το ξέρετε το Τέρας από την γνωστή ταινία, ε?


Τεράστιο, ογκώδες και δυνατό...
Ο,τι πρέπει για να πάθεις εγκεφαλικό δηλαδή... 



Ε κάπως έτσι έγινε όταν αυτοσυστήθηκα στο χωμάτινο Τέρας της ΚΤΜ
990 Adventure




Αλλά εντάξει... μετά σαν να γνωριστήκαμε λίγο, σαν να συμπαθήσαμε ο ένας τον άλλον, και κάναμε την βόλτα μας, με 1η και 2α. Και ως εκεί !



Πέρασε και από το μυαλό μου να δοκιμάσω να επιχειρήσω κανένα μικρό μικρό άλμα, αλλά υπερίσχυση η λογική και η σύνεση και έτσι δεν έκλαψε κανείς. Ούτε εγώ τα κόκαλά μου, ούτε το KTM τα πλαστικά του, ούτε ο Γιώργος (ο αφεντικός του ΚΤΜ) το μηχανάκι του. Όλα έληξαν καλώς!



Τρίτη 17 Απριλίου 2012

Dirty Girls - the New Generation

Σαν να έχουμε αρχίσει να αυξανόμαστε οι γυναίκες στο βουνό! Νέο αίμα, νέα μηχανάκια, νέες δοκιμές και προσπάθειες! Πολύ όμορφο συναίσθημα!

Άντα - το αστεράκι






Μαρία & μι


μι αςς ον 300 2Τ


και η αγαπημένη μου :)


Αθηνά ον 300 2Τ


It's a girls thing...






Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

Σαββατοκύριακο φουλ

Σάββατο πρωί και με κοιτάει από την γωνία, όλο ανυπομονησία...

"Τι θα γίνει μαντάμ? Θα με βγάλεις καμιά βόλτα? θέλω να βρω τους φίλους μου στο βουνό, τα άλλα δίχρονα!"

"θα βρεις και εσύ την παλαβή την φίλη σου, να κάνουμε κανα γύρω όλοι μαζί"

Την Κυριακή, είπαμε να πάμε στα Μέγαρα. Για χαμηλές πτήσεις και για χαλαρή χωματοβολτούλα

και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, για παγωτό, στο τελείωμα.
Σοκολάτα, Φράουλα και Κρέμα με καραμελωμένα Αμύγδαλα...

ΜΧ όπως λέμε μύξα...

Την Δευτέρα είχα την καλή ιδέα να πλύνω το ακριδάκι μου, πλην όμως ξέμεινα αρκετή ώρα να πλατσουρίζω στα νερά, μουσκεύοντας παντελόνια, παπούτσια, κάλτσες. Σε συνδυασμό με μια σοβαρή έλλειψη ύπνου, δεν άργησε η Τρίτη να ξημερώσει περίεργα.
Σαν να μην μπορούσα να σηκωθώ. Σαν να με πονούσαν τα κόκαλα, σαν να κοτοπούλιαζα στο γραφείο... Όταν κατάφερα και έσυρα το κουφάρι μου πίσω, είδα οτι απλώς είχα αυτά τα βλαμμένα δέκατα (37.8) που χωρίς να σου κάνουν πυρετό, σε τσακίζουν.
Τρίτη και Τετάρτη λοιπόν, περάσαμε αγκαλιά με Comptrex Cold, χαρτομάντηλα, ΠΟΛΛΑ χαρτομάντηλα, και ύπνο. Όταν δεν ήμουν στην δουλειά, ήμουν στο κρεββάτι και κοιμόμουν. Σαν το ζόμπι ένα πράγμα...
Η Πέμπτη όμως, σαν να μου ξημέρωσε κάπως καλύτερα... Έπιασαν τα μικρά πράσινα χαπάκια? Έπιασε ο ύπνος? Έπιασε το φιλότιμο? Δεν ξέρω. Πάντως το πρωί ήμουν καλά, και το απόγευμα ήμουν καβάλα.
Διότι το ακρίδι έπρεπε να βγει την βόλτα του.
Χμ. Τι να πω... το μεν πνεύμα πρόθυμο, το σώμα όμως, κάθε λίγο έπρεπε να σταματάει για να φυσάω την μύτη μου. Γιέεεεεεεεεεεεαααα... Πολύ κορίλα λέμε. Μύξα και ΜΧ... πολύ στάιλ...

Καλά ντάξει, μην γκρινιάζω, καλά ήταν, καλύτερα από το να έμενα σπίτι...
Το βραδάκι, είχε όπως κάθε Πέμπτη, pomexotic στο Garden4, με την Μαρία, για το εβδομαδιαίο μας εντουρομοτοκροσοπροπονητικοαγωνιστικό κουτσομπολιό.

Και λίγος Αντουάν, για να μην ξεχνιόμαστε...

από το 3.08 και μετά, πρέπει να πειραματιστώ σύντομα... το πιο πριν, δεν ξέρω... αργεί ακόμα!