Chris Birch
Riding motorbikes is supposed to be fun.
People start getting carried away with trying to find the right sponsors, trying to win, beat all of their mates and all of that.
You have to remember why you got into dirt bikes to begin with. It’s all about the joy of riding the bike and ripping around in the bush.
Τρίτη 17 Απριλίου 2012
Παρασκευή 6 Απριλίου 2012
Σαββατοκύριακο φουλ
Σάββατο πρωί και με κοιτάει από την γωνία, όλο ανυπομονησία...
"Τι θα γίνει μαντάμ? Θα με βγάλεις καμιά βόλτα? θέλω να βρω τους φίλους μου στο βουνό, τα άλλα δίχρονα!"
"θα βρεις και εσύ την παλαβή την φίλη σου, να κάνουμε κανα γύρω όλοι μαζί"
Την Κυριακή, είπαμε να πάμε στα Μέγαρα. Για χαμηλές πτήσεις και για χαλαρή χωματοβολτούλα
και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, για παγωτό, στο τελείωμα.
Σοκολάτα, Φράουλα και Κρέμα με καραμελωμένα Αμύγδαλα...
ΜΧ όπως λέμε μύξα...
Την Δευτέρα είχα την καλή ιδέα να πλύνω το ακριδάκι μου, πλην όμως ξέμεινα αρκετή ώρα να πλατσουρίζω στα νερά, μουσκεύοντας παντελόνια, παπούτσια, κάλτσες. Σε συνδυασμό με μια σοβαρή έλλειψη ύπνου, δεν άργησε η Τρίτη να ξημερώσει περίεργα.
Σαν να μην μπορούσα να σηκωθώ. Σαν να με πονούσαν τα κόκαλα, σαν να κοτοπούλιαζα στο γραφείο... Όταν κατάφερα και έσυρα το κουφάρι μου πίσω, είδα οτι απλώς είχα αυτά τα βλαμμένα δέκατα (37.8) που χωρίς να σου κάνουν πυρετό, σε τσακίζουν.
Τρίτη και Τετάρτη λοιπόν, περάσαμε αγκαλιά με Comptrex Cold, χαρτομάντηλα, ΠΟΛΛΑ χαρτομάντηλα, και ύπνο. Όταν δεν ήμουν στην δουλειά, ήμουν στο κρεββάτι και κοιμόμουν. Σαν το ζόμπι ένα πράγμα...
Η Πέμπτη όμως, σαν να μου ξημέρωσε κάπως καλύτερα... Έπιασαν τα μικρά πράσινα χαπάκια? Έπιασε ο ύπνος? Έπιασε το φιλότιμο? Δεν ξέρω. Πάντως το πρωί ήμουν καλά, και το απόγευμα ήμουν καβάλα.
Διότι το ακρίδι έπρεπε να βγει την βόλτα του.
Χμ. Τι να πω... το μεν πνεύμα πρόθυμο, το σώμα όμως, κάθε λίγο έπρεπε να σταματάει για να φυσάω την μύτη μου. Γιέεεεεεεεεεεεαααα... Πολύ κορίλα λέμε. Μύξα και ΜΧ... πολύ στάιλ...
Καλά ντάξει, μην γκρινιάζω, καλά ήταν, καλύτερα από το να έμενα σπίτι...
Το βραδάκι, είχε όπως κάθε Πέμπτη, pomexotic στο Garden4, με την Μαρία, για το εβδομαδιαίο μας εντουρομοτοκροσοπροπονητικοαγωνιστικό κουτσομπολιό.
από το 3.08 και μετά, πρέπει να πειραματιστώ σύντομα... το πιο πριν, δεν ξέρω... αργεί ακόμα!
Σαν να μην μπορούσα να σηκωθώ. Σαν να με πονούσαν τα κόκαλα, σαν να κοτοπούλιαζα στο γραφείο... Όταν κατάφερα και έσυρα το κουφάρι μου πίσω, είδα οτι απλώς είχα αυτά τα βλαμμένα δέκατα (37.8) που χωρίς να σου κάνουν πυρετό, σε τσακίζουν.
Τρίτη και Τετάρτη λοιπόν, περάσαμε αγκαλιά με Comptrex Cold, χαρτομάντηλα, ΠΟΛΛΑ χαρτομάντηλα, και ύπνο. Όταν δεν ήμουν στην δουλειά, ήμουν στο κρεββάτι και κοιμόμουν. Σαν το ζόμπι ένα πράγμα...
Η Πέμπτη όμως, σαν να μου ξημέρωσε κάπως καλύτερα... Έπιασαν τα μικρά πράσινα χαπάκια? Έπιασε ο ύπνος? Έπιασε το φιλότιμο? Δεν ξέρω. Πάντως το πρωί ήμουν καλά, και το απόγευμα ήμουν καβάλα.
Διότι το ακρίδι έπρεπε να βγει την βόλτα του.
Χμ. Τι να πω... το μεν πνεύμα πρόθυμο, το σώμα όμως, κάθε λίγο έπρεπε να σταματάει για να φυσάω την μύτη μου. Γιέεεεεεεεεεεεαααα... Πολύ κορίλα λέμε. Μύξα και ΜΧ... πολύ στάιλ...
Καλά ντάξει, μην γκρινιάζω, καλά ήταν, καλύτερα από το να έμενα σπίτι...
Το βραδάκι, είχε όπως κάθε Πέμπτη, pomexotic στο Garden4, με την Μαρία, για το εβδομαδιαίο μας εντουρομοτοκροσοπροπονητικοαγωνιστικό κουτσομπολιό.
Και λίγος Αντουάν, για να μην ξεχνιόμαστε...
Κυριακή 25 Μαρτίου 2012
Devoir à la maison
Αύριο λέω να δοκιμάσω για πρώτη φορά, πρωινή εξάσκηση. Δεν λέω προπόνηση, έχω μάθει πλέον να τα ξεχωρίζω. Αυτό που έχω κατα νου, είναι εξάσκηση.
Έγερσης λίγο νωρίτερα απ'ότι συνήθως, στολή, ΚΤΜ, πιστάκια. Ασκήσεις για κανα 40' και μετά επιστροφή σπίτι.
Ειδικά αύριο, μόλις έμαθα οτι θα έχω και 2 ραντεβού. Μάιστα. Οπότε, πρέπει Α. να είμαι έξτρα ευπαρουσίαστη και Β. να μην σακατευτώ το πρωί, για κανέναν λόγο.
Έχοντας καθαρίσει το μηχανάκι μέσα έξω απ'όταν γυρίσαμε από τον αγώνα, έχοντας πλύνει στολή επίσης από τότε, το μόνο που μου λείπει για αύριο το πρωί, είναι να μελετήσω λίγο τις ασκήσεις που θα κάνω...
Επειδή δεν ξέρω πριν τις 8 το πρωί πώς οδηγώ, δεν θέτω μεγάλους στόχους. Απλά πραγματάκια, να έχουμε να παίζουμε. Γύρω γύρω το ΜΧ πιστάκι a la Helliotis διαδρομή, ίσως μερικούς γύρους το πιο σκραμπλάδικο κομματάκι, και οπωσδήποτε ανεβοκατέβασμα ένα διαδρομάκι κάτω από το πέταλο.
ΑΝ το πάω άνετα και γενικά, έχω ξυπνήσει, θα ανέβω και το πέταλο.
Επίσης, μερικά βίντεο που κοιτάω απόψε για αύριο (για την περίπτωση που βαριέμαι, νυστάζω, το κωλοβαρέσω, οτιδήποτε σχετικό) μπας και μάθω ποτέ Α. να σηκώνω το μηχανάκι και Β. να το σταματάω με ψιλοέντο.
(όχι Αντουάν, δεν θα μάθω αυτή την εβδομάδα να περνάω ΕΤΣΙ ανηφοριές. Λα προσαίν φουά)
Επίσης να πω οτι όσα γαλλικά δεν έχω ακούσει 10 χρόνια τώρα, τα έχω ακούσει το τελευταίο δίμηνο. Με εξαιρετική προσοχή και προσήλωση. Γιατί είναι και παπατρέχας ο Αντουάν όταν μιλάει και άντε βγάλε άκρη για τα τιπς που δίνει, που ουσιαστικά κρίνονται στην λεπτομέρεια. Έχω πάθει κρίση Γαλλοφρένειας!
Και εδώ με τον αγαπητό μας κύριο Shane Watts, με αυτή την βλαχαυστραλέζικη προφορά που τσακίζει κόκαλα (λεπτομέρειες.......)
Και ας ελπίσω οτι θα ξυπνήσω το πρωί...
Edit: τελικά το πρόβλημα δεν είναι το πρωινό ξύπνημα... Είναι η κατσάδα που τρώω από τους γείτονες για την φασαρία που κάνω. Ίσως να έχουν και τα δίκια τους, 7 παρά το πρωί γκιν γκιν γκιν μέσα στ'αυτί τους... κρίμα... και ήταν ωραία ιδέα :(
Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012
12o Μεγαρικό Εντούρο (βίντεο)
από τον Αλέξανδρο Χαριτάκη (εις αναμονή της μηχανής του...)
χαχαχα κοίτα χαρά οι φάτσες ολονών μας πριν και μετά...
^_^
χαχαχα κοίτα χαρά οι φάτσες ολονών μας πριν και μετά...
^_^
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)















